Na het verliezen van mijn directe collega, die een echte verbinder was. Ben ik voor mezelf eens gaan analyseren wat voor mij nu eigenlijk verbinding is. Op de werkvloer gaat namelijk het woord verbinding nog wel eens in rond.
Voor mij heeft verbinding geen podium nodig. Het heeft geen behoefte aan felle lichten, luide muziek of een volgepakte zaal met mensen die allemaal tegelijkertijd hetzelfde proberen te voelen. Echte verbinding is niet te koop bij de ingang van een groot evenement; het laat zich niet regisseren.
Echte verbinding zit in de tussenruimte.
Het is die ene blik van verstandhouding aan de keukentafel, bureau of kantinetafel, zonder dat er een woord gesproken hoeft te worden. Het is het moment waarop je samen stil kunt zijn en die stilte niet ongemakkelijk voelt, maar als een warme deken. Het is de eerlijkheid in een gesprek waarbij de maskers even afvallen, simpelweg omdat er de ruimte voor is.
Waar grote evenementen vaak draaien om de ervaring, draait echte verbinding om de ontmoeting. Het is klein, intiem en vaak ongepland. Het is de vonk die ontstaat wanneer mensen elkaar werkelijk zien, midden in de eenvoud van het alledaagse leven.
Want uiteindelijk zijn we niet verbonden door wat we samen consumeren, maar door wat we met elkaar durven te delen als de rest van de wereld even stil is.
Zo denk ik erover!
Liefs José
Reactie plaatsen
Reacties